Quietwater

Уруулын чинь хээтэй сэтгэл минь намайг зовоож

Учралын чинь нэхээстэй зүрх минь өвдөж уйлна

Дурлалын чинь хаягтай инээмсэглэл бүдгэрч одоход

Дууны чинь шуранхайтай зүүд эзгүйрч үлдэнэ.

Гуниг туучиж зүрх нулимсанд нороход

Гүрэн дамнуулж чамайг би санадаг

Буцаалаа гэсэн үгээ өөртөө залгиж амжаагүй ч

Буцаад ир дээ гэж гуйвал чи минь яах бол?