Сэтгэл харанхуйлна... Зүгээр л ганцаараа байж уйлмаар ч түүний чихэнд нь гомдол бүхнээ уяж уйлж хашгичмаар...Гомдтол хэлсэн үгийг нь санан санан хорсож буцлан байх уур хилэнгээ уруулаа давуулж зүрхнийхээ уйг гаргаж чулуудмаар...
Хэлэхгүй л бол амрахгүй хорхой шиг жирвэгнэх хатуухан хэдэн үгс толгойд эргэлдэж яаж хэлбэл түүнийг, түүний сэтгэлийг илүү өвтгөх бол гэхээс...
Үл тоомсорлох түүний төрх намайг улам ихээр гомдоож, өөр охиныг дөнгөж саяхан тэвэрсэн гар энгэртээ зөрж, хүнийг үнссэн уруул нь урьд нь хэзээ ч харж байгаагүйгээр ярвайж, түүний нүдэнд би хэн ч биш болж, тэр намайг төвөгшөөсөн харцаар ширтэнэ...
Хичнээн уурлаж, уйлж хашгичиж байгаа ч миний зүрх хэлэхийн эрхгүйгээр өвдөж, би түүнийг тоглосон юм аа гээд үнсээсэй гэж хүснэ... тарчилна... урагдана...
Түүний хайраас ингээд л үлдчихвэл би уснаасаа гарсан загас шиг, хайраар дутаж, өдөр шөнийн заагт гундаж амьдарнаа гэдгээ мэддэг болохоор нулимс урсана...
Хорвоод байж болох хамгийн сайхан хайрыг, тэр жаргалыг надад мэдрүүлсэн болохоор чинь харамссандаа харамласандаа нулимс сэтгэлээс урссан гомдлыг авч мэлмэрнэ...
Сэрүүлэг дрррррррррррррррррррррррррррррр.....
Өө көх тэнгэр зүүд байж.....
Тийм байлгүй дээ, хайр луу утасдлаа... Шөнийн 2 цагт түүнийгээ сэрээж, дууг нь сонсчихоод зүүднээсээ айсан зүрхээ аргадчихаад бодлоо "Би чам руугаа очих цаг болжээ" гэж...
Сэтгэгдэлүүд:
ирээгүймууу хайн
Хайртай түүндээ хурдхаан дэгдээд оч хөөрхөн бүсгүй минь.
Цасаа: Харин тэхээ, хонгороо. Үнэнгээсээ ингүүл би яахол гэж бодсон ээмээр санагдаад, хайрын зүрхнээс гарахгүй сэтгэлээс алдрахгүй гамшиг зүүдэлсэндээ өөрийгөө буруутгаал суужээн.
Удкуу очноо, тэскүү нь.
Сэтгэгдэл үлдээх: