Quietwater

Сарнаас хол явлаа ч сэтгэлд уяатай хайр минь

Салхинаас түрүүлж одлоо ч нулимсан мөртэй дурлал минь

Чамаас сайханд нь дурлана гэж үгүй

Чамаас сайхан олдохгүй хорвоод

Миний зүрхний тал нь хөх

Чиний хайраар амьсгалдаг хэсэг нь л улаахан хэвээрээ үлдсэн. Чамайг явнаа гэдгийг мэдсээр байж би чиний өмнө өөрийгөө цэнэгүй болтол дэвсдэг. Би уйлмаар санагддаг ч, хамтдаа байх хэсэгхээн хугацаанд инээмсэглэнээ гэж өөртөө андгайлсан. Чи миний гуйж олсон үнэт хайр, чи миний өчнөөн жил нандигнасан алтан зул, чи надад ирэх гэж төөрч будилсан гэгээн заяа, Чи намайг орхиод нулимсаа залгин одох гэж намайг ертөнцийн энэ өнцөгөөс олж ирсэн замын үзүүр.

Нулимсыг минь арчаад: "Битгий эрхлээд нүүрээ янз бүр болгоод бай, салхи хөдөлвөл тэгээд тэр чигээрээ тогтчихвол чи яах юм" гэж дооглодог, нүд рүү минь удтал хараад намайгаа ичээдэг, холхон явахаараа л " Чиний нүдийг л хамгийн их санаж байна" гэдэг, гундуухан явахад минь сэтгэлийнхээ үнсэлтээр намайгаа сэргээдэг, эгэлхэн чинийхээ хайрыг дуусахгүй мэт л санаж явж.

Явна аа, гэхдээ намайг мартахгүй гэдгийг чинь би мэдэж байна. Би чиний сэтгэлд өөрийнхөө мэддэггүй чиний дурласан тэр л төрхөөрөө зурагдаж үлдэнэ гэдгээ мэдэж байна. Би чиний уруул дээр өөрийнхөө амтыг үлдээгээд, чиний зүрхний нэгээхэн хэсэгт нулимсныхаа толбыг үлдээгээд, санааны чинь өчүүхэн зайд эрхэлж үрчийлгэдэг царайныхаа төрхийг үлдээгээд явууллаа.

Хэтэрхий их санавал буцаад ирээрэй. Би чиний дурлаж явсан тэр л тэнэгхэн бүсгүй хэвээрээ л хүлээж байх болно.

Миний зүрхний тал нь хөх, Чамд өгсөн дурлалаа чамтайгаа алдаад тэр. Миний зүрх бүтнээрээ хөх болохоор би диваажинд чамтайгаа уулзах гээд тэнгэр лүү нисч очноо.

Омголон залуу, орчлонг ч эргүүлэхээр хүчтэй, хэрийн зүйлд гудайдаггүй, хирийн зайг тоодоггүй явах насандаа тэртээ нэг өдөр хагацаж төгсдөг дурлал бол дурлал биш, гэж онгирч явжээ хөөрхий.

Гэтэл одоо ингээд харахаар чамгүй олон удаа дурлаж, дурлуулж байсан байх юм. Төгсгөл нь дандаа ижилхэн, уйлаад л төгсчихөж. Уйлсаар байгаад л тэр хүнээ уйлуулсаар байгаад л төгсчихөж. Нулимсаа асгаж төгсгөж.

Хаана очихоо мэдэхгүй намайгаа

хамгийн сүүлийн удаа тэврээч, дулаацуулаач

Би хаачихаа мэдэхгүй байна. Орхиод явахыг нь мэддэг, өөр сонголтгүй гэдгийг мэддэг болохоор...

Яв даа, гэхдээ дахиад ганцхан л удаа үнсээч намайг...

Чиний төлөө хайрт минь, уйлж тасарсан нулимс минь

Чиний төлөө хайрт минь, уруудаж ирсэн гуниг минь,

Чиний төлөө хайрт минь зүрхээ тасалсан уйтгар минь

Чиний төлөө хайрт минь, зүүдээ үргээсэн шөнүүд минь

Түүнийхээ нэрийг дурдахад чинь, би амиа тасалдаг

Тун ч удалгүй сэтгэлээс чинь горьдож амилдаг

Бороон дунд л чамайг үнсэх ёстой байсийм

Болзоонд дуудахад чинь л түрүүлж очдоггүй байсийм.

Надад чи нулимсаа утах 3хан тамхи л үлдээсэн

Намайг чи өөрийнхөө дэргэд удтал уясан

Надаас холдоход чинь би өөрөө дагасан

Нартаас ганцхан чамайг л гуйсан.

Хэтэрхий бие даасан, чамд эхнэр байх зохихгүй гэдэг үгийг сонслоо өнөөдөр. Би уг нь айлын эхнэр болмоор, гэртээ өнжиж нөхрөө хүлээмээр, өглөө эртээ босож цайг нь бэлдэж, ажилд нь үдээд өдөржингөө өөрийгөө сайхан байлгаж орой ирэхэд нь хамгийнхаа сайхнаар угтмаар тийм л эхнэр болох сон гэж зөндөө удаан бодсийн, зөндөө ч удаан хүлээсийн.

Хүнд тэгж харагдаж байгаа бол болохгүй л юм байлгүй дээ.

You are not the wife material

Жихүүдэс хүрнэ. Хацар, уруул, шанаа бүгд даарна, Бээлийн дотроо гар минь хөлдөнө. Хөлийн үзүүр чимчигнэнэ. Хацар улайна. Нүдний сормуус цантан, би даарна.

Хүйтэн...

Даанч хүйтэн...

Ганц л газар халуу оргин төөнөнө, чиний дурлалыг хадгалдаг зүрх минь чамд өгсөн дурлалдаа шатна. Цасан ширхэг зөөлөн бууж буй юм шиг, эсвэл тэнгэр хойноосоо эхлэн бүрхэх шиг, чи бидний хайрын энэ донхолтой үед ч чиний минь дурлал намайг дулаацуулна.

Өглөөхөн чихэн дээр минь утасны цаанаас шивнэсэн: Куут минь дээ, би чамд хайртай. наддаа итгэх итгэлээ л битгий алдаарай гэсэн үг чинь намайг баярлуулна.

Би инээмсэглэнэ. Хүйтэн өвлийн жихүүн жаврыг үлдэн хөөхгүй ч гунигийг минь хөөчихдөг чинийхээ дуунд би хайртай.

Цав цагаахан цасыг чихруулан алхсан өвлийн тэр үдшүүдийг санана, халуун нулимс урсаж нүдний цан арилах ч, хажуудаа жаргаагүй хүлээлтийн цанг арилгахгүй. Хавраас өмнө чамдаа очиж дурлалтайгаа цуг ургах сан, нарнаас өмнө нүдийг чинь үнсэж хайртайгаа цуг мандах сан.

Сарнаас түрүүлж зүүдийг чинь эзэмдээд, дэрэн дээр чинь инээмсэглэх сэн, одноос өмнөхөн уруулыг чинь үнсэж зүрхэнд чинь тэгээд мөнхрөхсөн.

Жихүүн байна, жиндэж байна.

Чамдаа л очих сон доо...

Надад хайртай, намайг байгаагаар нь хайрладаг ийм олон хүн надад байгаа болохоор би Гүнж юм байна.

Атаархлын тасархайд нь бүдэрч унахгүй гэсэндээ

Аль болох үл тоомсорлохыг хүсдэг

Өөрсдөө амьдралгүй юм шиг надад санаа зовохдоо

Өчүүхэн ховны завсараар нэрийг минь хийж нүддэг

Өөрийнхөө хүссэнээр би амьдраад яваа юм аа

Өглөг шиг цацах атаархлаа надаас холуур шидээ

Гуниг чи миний нүднээс олж харахгүй

Гундуухан явахыг минь харчихаад алгаа битгий таш аа.

Чиний тасархай сэтгэлд би баярладаггүйг мэд дээ.

Чимээ анир гаргалгүй хүслээрээ жаргаад яваа юм.

Өөрийнхөө төлөө биш миний төлөө зовоход чинь

Өөдгүй чиний сэтгэл атаархлаар дүүрдэгийг бод доо.

Хуучин он шинэ онд халаагаа өгөхдөө л ингэж гунидаг, салмааргүй зүүгддэг байх, нулимстай, жаргалтай, учралтай халти хагацалтай дахиад учралтай 2009 оноосоо салмааргүй байна . Анх удаа л шинэ он гарах нь ээ гэж хүүхэд шиг хөөрч дэвхцсэнгүй, нас явж байгаагийнх юмолуу?

Хаанаас хийсээд ирдэг нь үл мэдэгдэх миний гуниг намайг уйлмаар санагдуулах ч амьдрал ч юм уу хүмүүс ч юм уу намайг муухай санаатай нулимсаа бараг гаргадаггүй болгочиж. Уусан жаахан сархад минь л тусалж уйлаагүй зөндөө удсан нүдийг минь угааж өгсөн.

Цээж минь хөндүүрлэж байна. Би уйлмаар байгаа ч миний эргэн тойронд байгаа хүмүүсийн хэн нь ч миний нулимсыг ойлгохгүй, миний гараас зөөлөн атгаад "шшшшш" гэж тайвшруулахгүй, "амьдрал энэнээс хатуу шүү дээ, тайвшир " хэмээн миний мэддэг тэр л үгийг хэлэхгүй, "чи уйлахаараа наснаасаа 5 насаар хөгшин харагдаад байна гэж тоглоом хийхгүй.

Хүмүүс, миний найзууд гэж бодож явсан хүмүүс минь угаасаа ийм байсан билүү? Эсвэл тэд ч би ч өөрчлөгдөөд байгаа юм болов уу?

Тэр нэг хүнийг л тэсэн ядан хүлээж байна. Энгэрт нь нүүрээ нууж, уужимхан тэвэрт нь уусаж алга болчихоод уйлвал уйлж, дурласан зүрхээ нөхөж, инээвэл инээж, зовлонгоо бүгдийг нь ярьж дуусгачихаад жаргалаа хурцалж авмаар байна.

Сэтгэлээс урсан гарах энэ бүхнийг минь ойлгох тэрэндээ л очиж чихийг нь чилтэл ярьж, гарыг нь бадайртал тэврүүлмээр байна.

Би уйлмаар::::

Баяр наадам болоод хэдэн сэгсгэр хулгайчууд нь ажилдаа орсон бололтой дог оо. Хүний юмаар юм хийгээд хол явахгүй л баймаар юм гэтэл хийгээд ашиглаад буцааж мөнгө болгоод явах хүн цөөнгүй байдаг болоод л тэд хулгай хийж амьдардаг байх.

Хулгайчийг ер нь барьдаг тохиолдол байна уу? Бариад гарыг нь тас цавчаад явуулж баймаар арчаагаа алдсан хүн сэтгэлгүй өлөв долов хийсэн чоно мэт тэр араатнуудыг нийгмийн хүрээнээс яасхийж зайлуулах ёстойм бэ. Цагдаа цагдаа л гээд байдаг, том дуугарч, тэв тав алхалсан төрийн данстай хэдэн залуучууд нь ажлаа хийж чадаж байна уу?

Хулгайчийг бариад өгөөч. Чадах уу?

Миний хэдэн жилээр мөрөөдөж байж өөрийнхөө хүчээр авсан бас ч гэж багагүй хэмжээний мөнгө зарцуулж авсан эд зүйлийг минь зүгээр л аваад явчихсан тэр муу сэгсгэрийг бариад өг. Би гарыг нь машины хаалган завсар хийж тас хийтэл хаах гэсэн юм...

Зүрхээ сийчсээр л...

Хэсэг бусаг эрээн цоохор, цаг зуурын, шоовдор алаг шохоорхол дурлалаар зүрхээ сийчсээр өөрийгөө зовоож дуусах нь... Ангийн хөвгүүний хөөрхөн нүд таалагддаг болсон тэр л цагаас хойш өнөөг хүртэл дурлалаар сийчүүлсэн миний зүрх.

Хамгийн сүүлийн 5 жилээ харин нэг л хүнд зориулаад дурлаад л шатаад л дуусахгүй залуу нас юм шиг үрээд л ...

Зүрхгүй болмоор, чамайг дурлуулж харин өөрөө зүрхгүй амьдармаар...

Чамд хайртай мөртлөө чамайг ирэхгүй удах тусам би зүрхээ цоохорлож сатаардаг...

Надад ирэх өдрийг чинь хуруу даран тоолдог байсан миний зүрх хуучирчих вий? Би чамд хайртай шүү. Зүрх минь шивнэв... Би чамайг хэр удаан хүлээх вэ? Надад тодорхой тоо хэл, би зүрхэндээ хэлий.

Хүв хүйтэн, цав цагаан...

Миний сэтгэлийн наран хүртэл илчээ нууж өвлөөс зугтаад зүрхний гүн рүү шигдэж нүүрээ нуусан байгаа. Зүүд хүртэл даараад хайрыг авчирахаа больсон...

Хаашаа л харна цагаан цас, жихүүн салхи...

Би даараад байна, сэтгэлийг минь харин чи зүрхэндээ дулаацуулж яваарай хайр.

Чамдаа би хайртай

Уянга надаас урваж

Учрал зүрхнээс холдож

Нулимсны үнэр мартагдаж

Нууцхан цэнгэл үргэсэн

Үүрээр сэрэхэд

Өвөл болсон байлаа...

Намайг хайрладаг хайр чинь

Нараа жаргаасан байсан...

Миний төлсөн татварын мөнгөөр барьсан зам дээгүүр, миний төлсөн татварын мөнгөөр гэрэлтүүлсэн гудамжаар давхиж миний төлсөн мөнгөөр түлшээ дүүргэж яваагаа мэдэхгүй ямаан омогтой шуналт нүгэлт хүн хар таксичин би чамд хэлэх өөр үг алга.

"Fuck you"

Баяртай Найз минь. Би чамд яг одоо үүрд баяртай гэж хэлж байгаадаа итгэлтэй биш байна. Үүнийг цаг хугацаа л харуулна. Чамтай хамт өнгөрүүлсэн энэ хэдэн жилүүдийгээ би ингээд хөсөр хаяж байгаадаа харин нэг их гутрахгүй байгаад л надад өөрийгөө үерхэлдээ үнэнч бус хүн юм гэж сануулаад байх шиг.

Анх чамтай танилцахад чи миний нөхрийн дотны найз байсан. Та хоёр ихэнхдээ л оровч гарач салахгүй, би бас хааяа та хоёртой нийлж гүйдэг байлаа. Харин нөхөр маань салаад явсны дараа яагаад ч юм чи түүнтэй хамт миний амьдралаас арчигдаж алга бололгүй надтай хамт үлдсэн.

Манай гэрийнхэн чамд туйлын дургүй байсан учраас би яах аргагүй өөрсдийнхөө үерхэлийг тэднээс нуух шаардлагатай болсон. Гэхдээ л хааяа гэнэ алдаад хамт яваад харагдчихдаг тэгэх тоолонд тэд маань намайг загнадаг байлаа. Харин би өөринхөө толгой, тэр тусмаа чамайг хүссэн дур тачаалаа дарж дийлэхгүй тиймдээ ч чамтай л уулзах гэж гарч гүйдэг байлаа.

Харин манай сайн найз охидуудад чи таалагддаг байлаа. Үнээн. энэ бол үнэн. Тэд чамд дуртай байсан.

Сүүлдээ би чамгүй амьдарч чадахаа больсон. Өглөө босоход би чамайг хүсэж сэрдэг, кофе уухдаа ч чамайг миний дэргэд байгаасай гэж мөрөөддөг, чамгүй бол би нэг л хоосон юм шиг санагдаж, чамтай л хамт байвал дээр санагдаж, хаа л явсан газар минь надтай байгаасай хэмээн мөрөөдөж, тэр зоргоороо дагуулаад л явдаг байлаа. би сүүлдээ ичиж айхаа больсон. Бүх найз маань мэддэг гэхдээ л би гэрийнхнээсээ нуусаар.

Гэтэл нэг л өдөр би чамаас залхчихлаа. Буй бүхэн минь чичирч би чамайг хүсдэг байснаа би одоо мартчихжээ. Надад чамайг гэх ямар хүсэл тачаал байхгүй болж, чи миний хувьд юу ч биш болсон. Гэхдээ л чи миний амьдралд өчнөөн удаан байсан. Магадгүй хаягдах цаг чинь ирээ биз.

Дахиж намайг харж битгий инээмсэглээрэй. Миний амьдралаас үүрд яв. Чамгүй байхдаа би өөртөө хайртай байх юм.

Хүнийг ганц хараад л хайртай эсвэл харагдаал таалагддаг гэж байдаг л юм байх даа. Хэн бэ гэдгийг мэдээгүй, зүрх рүү нь өнгийж хараагүй, сэтгэлийг нь тандаж үзээгүй, гунихаараа яадгийг нь мэдэхгүй, жаргахаараа яаж инээдгийг нь төсөөлөх ч үгүй байж хүнд хайртай болж болох уу?

Болдог л гэж хэлнэ хүмүүс, тэрийг би мэдэж байна. Анхны харцаараа дурладаг гэдэг.

Гэхдээ айлын аав хүнд дурлаж болно гэж үү? Сайхан үг хэлж, гадаа нь сахин сууж, гэрийнхнээсээ нуугдаж утсаар ярих хэрэггүй ээ. Эхнэрээ ажлаас нь авч хүргэж өгчихөөд буцаад яарах хэрэггүй, гэртээ орж тухтайхан суугаад, эхнэрийнхээ хоолоо хийхэд нь тусалж чадахгүй бол зурагтаа үзээд хүлээгээд сууж бай. Гутлаа тайлж орхисон шигээ өөр хүнийг хүссэн бодлоо босгон дээрээ гээчихээд гэртээ харь, хүүхдээ эрхлүүл.

Өглөө ажилдаа ирчихээд яаран утсаа шүүрч нялуун үгээр битгий бул, кофе найруулж аваад нет хэсэж мэдээгээ унш эсвэл шуурхайдаа хоцролгүй ор.

Үдийн цайгаар эхнэртээ ажлын уулзалттай гэж худлаа хэлчихээд хотын хөдөлгөөнд бөглөрөн бөглөрөн битгий болзоонд гүй. Түүний оронд эхнэрийнхээ гараа гаргаж бэлдэж өгсөн хавчуургатай талхаа идчихээд хэмнэсэн мөнгөнийхөө 6 хуваасны нэгээр нь эхнэртээ жижигхээн бэлэг аваад харь.

Орой үдэш тэр найз минь дуудаад гэж гаралгүй, эхнэрийнхээ ядарсан хөлийг нь өвөр дээрээ авч барьж өгөнгөө өдөржингөө хийсэн зүйлийг нь ганц удаа ч болов сонс, хөгжилтэй түүхээ ярьж инээлгэ, түүнийхээ нүднээс хайрыг нь мэдэр.

Гэртээ харь даа айлын аав аа. Чиний утсан дээр эхнэрийн чинь утас "Миний охин" гэж хадгалаатай байдгийг би мэднэ...

Говь гэмээнэ говь билээ. Сайхан нутаг шүү.

Яагаад заавал даргын хамаатан хүнийг албан тушаалд авдаг эсвэл дээш нь дэвшүүлдэг, яагаад хамаатангүй мөртлөө нүдэн дээр нь ажил хийгээд яваа хүмүүсийг доош дараад байдаг юм?

Хүн гэдэг хэзээ ч нэг л байрандаа байгаад, нэг л зүйлийг өдөр бүхэн хийгээд 25 жил ажиллахыг хүсэхгүй. Хүсэл мөрөөдлийнхөө албан тушаалд очсон нэгэн хэмийн зүйл хийгээд байвал уйдна. Миний л хувьд лав тийм. Би одоогийнхоо ажилд дуртай. Хамт олондоо ч хайртай, тйим ч учраас жижиг сажиг мөртлөө үстэй толгой өрвийлгөсөн асуудлыг аятайхан тойроод эерэг талаас нь бодоод тойроод гарчихдаг. Эсвэл хамт олонтойгоо инээгээд өнгөрөөчихдөг юм.

харин сүүлийн хэдэн сарын турш яригдсан нэг асуудлыг хэн нэгэн үгүй хийх гээд муурын хумсаа нуучаад хажуухан талд инээд алдаад зогсож байсныг анзаарсангүй өнгөрч. Маш ихээр сэтгэлээр унасан өчигдөр би. Гэхдээ эцсийг нь хүртэл явнаа. Асуудал үүсгэнэ. Яагаад ингэдэгийг асууна. Монголчууд монголчуудаа дэмжихгүй байж монголчууд өөр хоорондоо ойлголцсонгүй гэж ярих ямар хэрэг байна.

Бусад нь дэмжээд дээш нь өргөөд байхад яагаад миний Монголын сайхан хүмүүс намайг доош дараад байгааг л ойлгохгүй гомдсон.

Сэтгэл гонсгор байна өө.

Дарга ахгүй нь миний буруу биш ш дээ.

Уруулын чинь хээтэй сэтгэл минь намайг зовоож

Учралын чинь нэхээстэй зүрх минь өвдөж уйлна

Дурлалын чинь хаягтай инээмсэглэл бүдгэрч одоход

Дууны чинь шуранхайтай зүүд эзгүйрч үлдэнэ.

Гуниг туучиж зүрх нулимсанд нороход

Гүрэн дамнуулж чамайг би санадаг

Буцаалаа гэсэн үгээ өөртөө залгиж амжаагүй ч

Буцаад ир дээ гэж гуйвал чи минь яах бол?

Би зүрхэндээ нууцхан гуйлаа

Буцаад ирнээ гэж өөртөө шивнэлээ

Би дандаа чамтай хамт байхыг хүснэ

Үргэлж хамтдаа, үүрд би чамтай.

Худлаа л юм дөө. Дахиж хайрын дуу сонсохгүй ээ. Дахиж хайраар амьсгалахгүй.

Зүрхээ цоожилж далд хийчихээд, орчлонг хоёрхон өнгөөр харж явнаа.